دلیل عجیبی که باعث نام گذاری شهر تربت جام شد

شهر تربت جام تربت جام یکی از شهرستان های خراسان رضوی است ، مساحت این شهرستان ۸۱۸۴ کیلومتر مربع است که در شرق خراسان قرار دارد. این شهرستان از سمت شمال به مشهد و از مشرق به رودخانه هریر رود و ادامه آن در جنوب مرز افغانستان و شهرستان تایباد و از مغرب به شهرستان […]

شهر تربت جام

تربت جام یکی از شهرستان های خراسان رضوی است ، مساحت این شهرستان ۸۱۸۴ کیلومتر مربع است که در شرق خراسان قرار دارد. این شهرستان از سمت شمال به مشهد و از مشرق به رودخانه هریر رود و ادامه آن در جنوب مرز افغانستان و شهرستان تایباد و از مغرب به شهرستان تربت حیدریه و فریمان منتهی می شود و تقریبا مرز میان ایران و افغانستان است.

تربت جام بصورت مختصر ” جام ” گفته می شود و به معنای شهر آرامجای احمد جامی است و مرکز این شهرستان ، شهر تربت جام است و این نام کنونی خویش را از تربت شیخ احمد جام گرفته است. البته در برخی از منابع آمده است که در گذشته ارتفاعات این منطقه به شکل جام دیده می شد درنتیجه نام این شهر را تربت جام یعنی سرزمین جام مانند نامیدند که البته ساز محلی این شهرستان نیز دوتار است و صعنت گلیم بافی نیز در این شهر رواج زیادی دارد.

از دیرباز نام شهرستان تربت جام همواره دچار تغییر و تحول شده است و در دوره های مختلف نام های مختلفی را به خود گرفته است در اینجا به تشریح این نام ها می پردازیم و در ادامه خواهیم گفت که شهرستان تربت جام در دوره های گذشته چه نامی داشته است :

دلیلی جالب برای انتخاب نام شهر تربت جام

از جمله نام های این منطقه می توان به پوژگان ، پوچکان ، بوزیکان ، بوزجان ، بوزگان ، سام ، زام ، جام ، تربت شیخ جام ، تربت جام اشاره نمود .

در روزگاران قدیم شهری کهن بنام پوژگان از صده ۳ پیش از میلاد تا صده ۲ هجری قمری در جوار شهر کنونی وجود داشته است که به گفته برخی منابع بر اثر زلزله از بین رفته است ، در نتیجه شهر کنونی از صده ۳ هجری قمری بوجود آمد و به مرور زمان این شهر گسترش یافت و دچار تغییر و تحولات مثبت یعنی پیشرفت های چشمگیری شد ، پس از بازسازی این شهر دوباره نام ” بوزجان ” یا ” پوچکان ” را به خود گرفت و چون در زبان عربی ” پ ” و ” ژ ” و ” گ ” وجوود ندارد تا مدت ها نام ” بوزجان ” را حفظ کرد .

همانگونه که بیان شد یکی دیگر از نام های تربت جام ” زام ” بوده است ، در منابع تاریخی و جغرافیایی نخستین دوره های اسلامی آمده که نام این شهر ” زام ” یا ” جام ” بوده است .
استان باستانی جام یا زام در شرق منطقع زاوه و شمال شرقی قهستان نزدیک به رودخانه هرات واقع شده بود که مرکز آن در صده چهارم ، شهر بوژگان بود . بوژگان شهری بزرگ بود و شامل صد و هشتاد دهکده نیز بود. ایرانیان آن را بوژگان می گفتند و حتی در روزگاران پیشین آن را پوچکان نیز می گفتند .
یکی از دلایلی که به این منطقه ” بوزجان ” می گفتند این است که ریاضی دان و منجم بزرگ قرن چهارم ابوالوفای بوزجانی در این منطقه می زیسته است.

دلیلی جالب برای انتخاب نام شهر تربت جام

حمدالله مستوفی از دانشمندان صده هشتم درباره منطقه جام چنین می گوید :
« غریب دویست پاه از توابع آن جا است . باغستان بسیار و میوه بی شمار دارد و آب شهر و ولایت مجموع از قنوات است و از مزار اکابر تربت ژنده پیل احمد جام آنجا است و در آنجا عمارتی و گنبدی عالی خواجه علاء الدین محمد ساخته و دیگر مزارات متبرکه بسیار است . »

ابن بطوطه نیز چنین می گوید : « معروف ترین اولیاء جام ولی زاهد شهاب الدین احمد جامی است که اولاد و احفاد وی در حول و حوش آنجا دارای ضیاع و عقار هستند . احمد جامی آنقدر شهرت داشت که در پایان صده هشتم امیر تیمور قبر وی را زیارت نمود . امروز آن شهر که هنوز آبادی و رونق خود را از کف نداده ، معروف است به شیخ جام .

گویا برای اولین بار عزت الدین ابن اثیر در کتاب خود نام دانشمندان جام را برده است . دانشمندانی که یکی پس از دیگری نقش خود را به خوبی ایفا نموده و جای خویش را به شخصیت های والای دیگری می دادند و روز به روز باعث درخشیدن نام منطقه جام در میان جهانیان شده اند که همواره این همه بزرگی و کرامات از دانشمندان و عارفان خطه جام زبانزد همگان است و افتخاری بزرگ را برای مردمان پاک سرشت و ساده خویش به ارمغان آورده اند .

دلیلی جالب برای انتخاب نام این شهر

تربت جام بیشتر بواسطه شیخ بزرگی که در این شهر به خاک سپرده شده است ، در میان همگان پر آوازه گشته است ، این شخصیت والا و بزرگ شیخ الاسلام احمد جام عارف قرن پنجم می باشد و لقب ایشان ژنده پیل است و این شهر هم نام کنونی خویش را به مناسبت وجود تربت پاک ایشان در این منطقه به دست آورده است ؛

گویا در ابتدا ” شهر تربت شیخ احمد جام ” نام نهاده شده اما بعد ها برای اختصار و ساده گویی به ” تربت جام ” تغییر نام یافته است و همچنان با این نام مشهور است .

این شهر در اراضی معد آباد گسترش یافت و از همان زمان خود را در قالب شهری بزرگ و پر آوازه به نمایش گذاشت چرا که بنای متبرکه و باستانی شیخ احمد جام در این منطقه به خوبی نشان دهنده شهرت آن است . در حال حاضر بوژگان حاکم نشین پیشین جام ، در سه فرسنگی شهر تربت جام قرار دارد و ویرانه ها و خرابه هایی از آن موجود است و هم اکنون در این خرابه زراعت و کشاورزی می شود و مردم در این منطقه از وجود آن بهره می گیرند .

دلیلی جالب برای انتخاب نام شهر تربت جام

به وضوح می توان بیان کرد که بیشتر نام هایی که شهرستان تربت جام از توابع خراسان رضوی طی روزگاران به خود گرفته است به مناسبت وجود افراد بزرگ و دانشمندان و عارفانی است که در این منطقه می زیستند ، این شیخصیت های بزرگ نه تنها در دوران حیات خویش به مردم خدمت می کردند بلکه حتی پس از مرگ هم نام نیکشان سبب افتخار بوده و هست تا جایی که نامشان ، نام شهر گردید و بواسطه آنان و نام نیکشان در میان جهانیان می درخشیم و به داشتن تاریخی هر چند سخت اما پر از اراده های آهنین افتخار می کنیم.

ساز محلی

شهر تربت جام از شهرستان های کهن خراسان رضوی است. دارای آداب و رسوم، فرهنگ و تاریخ غنی می باشد. موسیقی تربت جام از شهرت جهانی برخوردار است. نزدیک به موسیقی افغانستان می باشد؛ همچنین موسیقی آن دارای سازها و نواهای مختلفی است. موسیقی مقام این شهرستان هم باعث جذب گردشگری و هم رونق و تنوع بخشی به جاذبه های گردشگری منطقه می شود.

ساز محلی شهر تربت جام

هنری ترکیبی از صداها با کشش های مختلف است. وزن و آهنگ آن را تشکیل می دهد. دسته بندی های مختلفی دارد که به شرح زیر می باشد:

زمان پیدایش: موسیقی قرون وسطی، موسیقی کلاسیک، موسیقی رمانتیک، موسیقی معاصر و…

مکان: بومی، نواحی، ایرانی، غربی، شرقی و…

ساختار آوا شناسی: ۱- کوانتو تونیک که دارای نت های جداگانه و با فاصله است‌.

۲- استریم تونیک موسیقی بدون فواصل و دارای نت های پیوسته است.

موسیقی بر اساس ساختار گام:  گام کروماتیک و گام دیاتونیک

موسیقی براساس مقام: مقام در موسیقی ایران شامل ۷ دستگاه و ۵ آواز است.

هفت دستگاه عبارتند از:

دستگاه همایون، دستگاه نوا، دستگاه شور، دستگاه ماهور و…

پنج آواز: آواز ابوعطا، افشاری، دشتی، اصفهانی و بیات ترک است.

تقسیم بندی براساس فرم موسیقی: سونات، سمفونی، کنسرتو، پرلود، مینوئت و…

تقسیم بندی از لحاظ سایز بندی: تک ساز، موسیقی اپرا؛ موسیقی ضربی، موسیقی آوایی مثل ارکستر و گروه کر، موسیقی آرشه ای  مانند گروه سازهای بادی و‌…

موسیقی براساس کاربرد: موسیقی درمانی، موسیقی فیلم، موسیقی رقص محلی و…

موسیقی براساس اولویت کلام با ساز: موسیقی کلامی و موسیقی بی کلام

تقسیم بندی از لحاظ علمی: علم نظری موسیقی که شامل: موضوع موسیقی، صوت، نغمه، مقام ها، آوازها و…

علم عملی موسیقی: پرداختن به نوازندگان، خوانندگان آهنگسازان، بدیهه سرایی و….

تقسیم بندی از لحاظ آموزشی: شفاهی، مکتوب، قدیم، جدید

از لحاظ دوره های آموزشی: دوره مقدماتی، دوره متوسطه، دوره عالی

دستگاه شور: متشکل از آوازهای ابوعطا، بیات ترک، دشتی و… است. گوشه های آن نیز درآمد، کرشمه، سلمک، نغمه، صفا، قهر و… می باشد.

دستگاه همایون: متشکل از آوازهای اصفهان است. و گوشه های نیز چکاوک، بیداد، نوروز، مجنون، شکوه، راز و نیاز و…. است.

دستگاه ماهور: گوشه های آن گشایش، خاوران، طرب، دلکش، عراق، زنگوله، راک هندی، صوفی نامه و… می باشد.

دستگاه نوا: گوشه ها آن راجه، گردانیه، مجلسی، رهاب، عشیران، نیشابورک، خجسته و… است.

دستگاه راست پنجگاه: گوشه هایی چون: پروانه، سپهر، عشاق، بیات عجم، لیلی و مجنون، فرهنگ و عراق و… دارد.

اصطلاح ردیف: مجموعه ای از قطعه ها که ویژگی ها و قابلیت های خاصی دارد. و به ۷ مجموعه تقسیم می شود؛ مانند ردیف عبدالله خان دوامی، ردیف موسی خان معروفی و….

اصطلاح دستگاه: از پرده های مختلف موسیقی تشکیل می شود. شور و حال خاصی به مخاطب می دهد.

اصطلاح آواز: آوازها بخشی از دستگاه هستند. اما ممکن است که شاهد یا ایست متفاوت داشته باشد. و دارای انواع مختلفی می باشد.

اصطلاح گوشه:

از بنیادی ترین شاخصه های موسیقی سنتی می باشد. و انواعی مانند گوشه های بزرگ، گوشه های کوچک  و گوشه های سرگردان دارد.

۱- گوشه های بزرگ: به مدت زیاد در طول یک اجرا نواخته می شوند. مانند گوشه بیات در دستگاه شور و گوشه ی مخالف در سه گاه و چهارگاه

۲- گوشه های کوچک: در هر دستگاه و آوازی وجود دارد.

۳- گوشه های سرگردان: در هر دستگاهی اجرا می شوند. مثل گوشه های مثنوی، جامه دران و کرشمه می باشند.

 اصطلاحات رایج هنر موسیقی

اصطلاحات رایج هنر موسیقی: ۱- تئوری موسیقی: به قواعد و اصطلاحات نظری می گویند.۲- سلفژ(سرایش): به خواندن و نوشتن نت های موسیقی سلفژ می گویند. که برای افزایش حس شنوایی و تشخیص درک عوامل سازنده مانند ملودی و ریتم به کار می رود. ۳- وزن خوانی( ریتم خوانی) : صداها و سکوت هایی که با امتداد گوناگون با هم متناسب باشند وزن خوانی گفته می شود. زمان وزن خوانی یک قطعه به نام نت ها توجه نمی کنند.  ۳- نت: علامتی که به وسیله آن صداهای موسیقی را می نویسند و اجرا می کنند. ۵- ضرب: برای سنجش زمان از آن استفاده می کنند. به طور مثال هر ضرب با یک ثانیه  و زمان نیز با یک نت برابر می باشد.

معرفی موسیقی محلی اصیل تربت جام

سازودهل تربت جام و رقص های موزون نوعی سماع به حساب می آید. دوبیتی ها و آوازهای  زیادی که با دوتار  و به طور همنوازی و همخوانی اجرا می شوند در شهرستان وجود دارد. از جمله سازهای محلی اصیل دوتار می باشد، که جایگاه و اعتبار به خصوصی دارد. طبق تحقیقاتی که در زمینه موسیقی تربت جام صورت گرفته است، آن را مشابه موسیقی دشتی می دانند، اما زمان اجرا در معنی نت ها تغییر صورت می گیرد. موسیقی محلی اصیل دوتار دارای مقام هایی از جمله : مقام نوایی، مقام الله مدد، مقام الله، مقام جل، جمشیدی ، آواز گل محمد و بیش از هفتاد مقام دیگر نیز می باشد.

مقام ها

مقام های ساز و دهل نیز چوب بازی، هتن، لپر ، قاسم آبادی و… است. همچنین سازهایی که مورد استفاده قرار میگیرند شامل: دوتار، نی، دایره، ساز و دهل است. همچنین معروف ترین استادان چوب بازی در رقص، استاد فاروق کیانی، محمد دلپذیر، الله داد ضربی، صدرالدین می باشند. بعلاوه معروف ترین نوازندگان دوتار ، استاد نظر محمد سلیمانی، استاد حبیب طالب، استاد اسفندیار، استاد عبدالله سرور احمدی هستند. همینطور معروف ترین خوانندگان آوازهای محلی، غلامعلی پورعطایی، غلامحسین غفاری، کریم کریمی، جمشید پورعطایی و… می باشند.

آوازهای منطقه دارای دو رسته متر آزاد و متر مشخص می باشد‌ که شامل آواز جمشیدی، کوچه باغی و هزارگی است. آوازهای  متر مشخص نیز دارای نت های کوتاه و تحریر های کمتر می باشند. غالب اشعار آن ترکیبی از ترجیع بند و بندها مثل هوهو، زبیده، معراج نامه و… است. به طور کلی آوازهای تربت جام دارای یک منشاء هستند. در موسیقی این شهرستان تنها از نام مقام استفاده می کنند؛ مانند مقام الله مدد که دارای دوازده شاخه و مقام پلتان دارای نه شاخه می باشد.

از اشعار شاعرانی چون مولانا جلال الدین فقهی، ملا داد علی، خلیفه شیخ مرتضی و برخی مواقع هم از اشعار حافظ، مولانا، نظامی و … بهره می گیرند. همانطور که دوتار از سازهای محلی اصیل رایج است، دارای سیم نغمه و سیم اخوان می باشد. تعداد پرده های آن ۱۴ تا بوده که به مرور کمار شده و به ۸ یا ۹ پرده رسیده است. بعلاوه دوتار شش کوک از جمله: کوک سرحدی، کوک اشتر خجو( آهو)، کوک پرده چار( چهار) ، کوک جفت( همصدا) ، کوک دانه انار( اکتاو) و کوک طرب دارد.

ساز محلی (سنتی)

دوتار یک ساز محلی اصیل مضرابی در موسیقی شهر تربت جام می باشد. همچنین پایه و اساس موسیقی خراسان ساز دوتار است. همه مقام های موسیقی از این ساز محلی اصیل برگرفته می شوند. قدمت آن ۳ هزار سال و طبق نظر بزرگان به ۷ هزار سال هم می رسد. اجزای دوتار مانند کاسه، صفحه، دسته و خرک از چوب درخت توت است. سیم آن رشته ابریشم از همان درخت توت می باشد. از ریشه های نوای موسیقی در شهرستان تربت جام ، لالایی مادران، مناجات خداوند، صلوات خوانی و… است.

بعلاوه دوبیتی های عاشقانه و عارفانه و هجران طرفداران زیادی دارند. امروزه کارگاه هایی از طرف اداره میراث فرهنگی برای ساخت دوتار ایجاد شده است؛ تا این نوع ساز محلی اصیل همچنان باقی و پایدار بماند. کیفیت سازها با توجه به سازنده آن متفاوت است، و قیمت تاثیری بر کیفیت آن ندارد. از سازندگان بزرگ این ساز محلی اصیل اسفندیار تخمکار می باشد؛ که بعد اثرپذیری از نوای آسمانی نواختن آن را آموخت. بهترین چوب برای ساخت دوتار درخت توت در فصل زمستان به دلیل رطوبت زیاد می باشد.

دوتار ساز محلی اصیل تربت جام

دوتار در شهرهای مختلفی مانند تربت جام، تایباد، نیشابور، درگز، استان گلستان و بسیاری از شهرهای دیگر نواخته می شود. پیشینه ای کهن در تاریخ موسیقی ایران دارد. آهنگ هایی که با دوتار می نوازند، از آداب و رسوم و قصه های مختلف میراث گذشتگان است. از ناخن برای نواختن آن استفاده می شود. این ساز محلی اصیل از اجزای مختلفی تشکیل می شود که عبارتند از: کاسه دوتار، دسته دوتار، و تار، سیم گیر، خرک، پرده ها ، تارها و گوشه.

کاسه دوتار:

از چوب درخت توت و گلابی شکل است. هر چه رنگ دوتار تیره تر باشد صدای بهتری دارد. و این از نکات تشخیص یک دوتار خوب می باشد.

دسته دوتار:

از چوب عناب و زردآلو می سازند. نسبت به چوب توت محکم تر و منافذ کمتری دارد. عرض آن ۴ سانتی متر و طول آن ۷۵ سانتی متر می باشد. اجزائی مثل خرک بالا، پرده ها و گوشه ها روی دسته نصب می شوند.

روتار:

به آن صفحه تار می گویند. جنسش از چوب درخت توت و سطح آن صاف است. قطر آن ۶ تا ۸ میلی متر، عرض ۲۰ تا ۲۳ سانتی متر و طول آن ۴۲ تا ۴۴ سانتی متر می باشد. همچنین خرک پایین نیز روی روتار نصب می شود. اگر روزنه ها روی صفحه بیشتر باشد صدا بهتر به کاسه انتقال می یابد‌.

سیم گیر:

سیم گیر را در زمان های قدیم از شاخ و یا استخوان بز یا آهو می ساختند؛ چرا که استحکام بالایی داشته است. اما اکنون از چوب درخت زردآلو و با عناب می سازند. زیرا با بدنه از لحاظ جنس و رنگ همخوانی دارد. کاربرد آن برای گرفتن سیم و وصل و پیاده کردن آن است.

خرک:

به آن شیطانک می گویند. دو خرک در دوتار یکی بالا و یکی پایین وجود دارد. خرک بالا در آخر سیم ها بعد از پرده آخری دوتار و قبل از اولین گوشه نصب می شود. خرک پایین نیز بعد از سیم گیر می باشد. کاربرد هر دو خرک پیشگیری از آزاد بودن سیم است.

پرده ها:

جنس آنها از نخ های پلاستیکی است و روی دسته دوتار با فاصله قرار دارند. جهت تنظیم صدای دوتار استفاده می شوند. تعداد آنها ۹ تا ۱۸ پرده است، که معمول ترین آن ۹ پرده می باشد.

تارها:

سیم های آن نازک و برنده است. در زمان های قدیم از روده گوسفند اما اکنون از آهن   ساخته می شوند. تعداد آن ۲ عدد است، که هر چه نازکتر باشد صدای تار دلنشین تر می باشد. اندازه تارها بستگی به اندازه کاسه و دسته دوتار دارد. فاصله بین دو تا تار یک  و نیم تا دو سانتی متر است. همچنین تارها نقش اساسی در نواختن دوتار دارد.

گوشه ها:

گوشه ها از عناب و پیچ مانند است. در آخر دسته دوتار قرار دارد. فاصله بین آنها ۵ سانتی متر است. تنظیم و کوک کردن صدای دوتار وظیفه اصلی آن می باشد.

به طور کلی دوتار ساز محلی تربت جام دارای سه دسته دوتار خراسان، دوتار مازندران و دوتار ترکمن می باشد. هر کدام از آنها در نحوه نواختن و در دست گرفتن باهم متفاوت هستند.

مقام های سرنا و دهل در ساز محلی شهر تربت جام

سرنا یک نوع نی است که آخر آن شیپور مانند و بر سر آن زبانه ای می گذارند. که به آن قمیش گفته می شود. دارای  چهار قسمت لب گیر، قمیش، انبرک و بدنه ساز می باشد. دهل با پوست حیوانات درست می شود. با مضرب عصا مانند روی آن می کوبند. در اجراهای موسیقی و با بازی های تربت جام استفاده می شود. بعضی از مقام های سرنا و دهل عبارتند از: حتن، الله سحر، چوب بازی، حنایی، سه چکه، راه جنگ عجم و…

این مقام ها با رقص و حرکات در شهر تربت جام همراه است. *مقام کِلاغ رَه: قبل از عروسی اجرا میکنند. و خبر می دهند که عروسی نزدیک است.

مقام راه جنگ عجم و راه جنگ ببر:

در زمان کشتی گیری اجرا می شوند. مقام الله سحر: از شاخه های مقام الله می باشد.

قمیش:

از نی نرم به نام آکس ساخته می شود. هنگام استفاده آن را در آب خیس می کنند. طول آن ۱ تا ۲ سانتی متر است.

لب گیر:

واشر مانند و دایره ای و جنس فلز می باشد. قطر آن ۴ سانتی متر  و طول آن ۱۴ سانتی متر است.

بدنه ساز:

از جنس چوب گردو یا شمشاد و به شکل لوله مخروطی و شیپوری است. سرنای مازندرانی شش سوراخ در بالا و یک سوراخ در پایین دارد. طول آن ۳۰ تا ۴۰ سانتی متر و در برخی جاها ۶۰ سانتی متر است.

تاثیرات مثبت موسیقی

موسیقی و نواختن ساز موجب آرامش روح و روان آدمی و تاثیر مثبت بر روی مغز می شود.

تاثیرات مثبت موسیقی:

۱- تقویت حافظه: شخصی که به دنبال یادگیری یک زبان جدید است، اگر با آواز و ریتم همراه باشد یادگیری آن آسان تر می باشد.

۲- عملکرد ادراکی موثر: زمانی که شخص مشغول انجام کاری است و روی آن تمرکز دارد، عملکرد ادراکی و شناختی او افزایش می یابد.

۳- کاهش اشتها: اکثر بیماری ها به خاطر اضافه وزن می باشد. برای رفع این مشکل ورزش، رژیم غذایی، نور کم محیط و گوش کردن به موسیقی موثر می باشد. اگر غذا خوردن با یک موسیقی ملایم همراه باشد زودتر متوجه سیری خود می شوید.

۴- کم کردن استرس: موسیقی آرامش بخش است و باعث کاهش استرس می شود.

۵- بهبود عملکرد حافظه:

موسیقی تاثیر مثبتی روی حافظه دارد. به عواملی چون نوع موسیقی، لذت بردن از آن و میزان آشنایی به دنیای موسیقی بستگی دارد.

۶-مدیریت درد و رنج: بیمارانی که بعد از عمل جراحی به موسیقی گوش می دهند ، درد و اضطراب کمتری دارند. همچنین در کاهش دردهای عضلانی شدید که با خستگی همراه است موثر واقع می شود.

۷- کمک به خواب بهتر: بی خوابی و کم خوابی از جمله مشکلاتی است که تقریبا همه با آن درگیر هستند. گوش دادن به موسیقی آرام و کلاسیک یک درمان ایمن به شمار می آید.

۸- افزایش انگیزه: گوش دادن به موسیقی با ریتم تند موجب افزایش انگیزه برای انجام ورزش می شود.

۹- افزایش حس و حال روانی : موسیقی در داشتن حال خوب و افزایش هوشیاری موثر می باشد.

۱۰- کاهش علائم افسردگی: موسیقی درمانی یک روش موثر جهت درمان افسردگی، اختلالات روانی، جنون و پارکینسون می باشد و هیچ عوارض جانبی روی بیماران ندارد.

۱۱- افزایش میزان استقامت و بهبود عملکرد: از دیگر مزایای موسیقی افزایش قدرت بهبود عملکرد است. همچنین باعث سرگرم کردن انسان می شود، که سلامت روحی و جسمی را در پی دارد.  از دیگر اثرات مثبت موسیقی: افزایش حس اعتماد به نفس و قدرت عمل، افزایش آی کیو و نظم، موثر در یادگیری درس هایی چون ریاضی، تقویت و رشد ذهنی، افزایش تمرکز و دقت، ایجاد خلق و خوی آرام و افزایش سرعت یادگیری می باشند.

در مقالات بعدی در مورد فرت بافی بهترین سوغات تربت جام صحبت خواهیم کرد پس همچنان ما را دنبال کنید.

ما را در تلگرام و اینستا دنبال کنید

تبلیغات

لینک تلگرام

لینک اینستا