کمک های جذاب فدراسیون ورزش های رزمی برای رزمی کاران المپیک

فدراسیون ورزش های رزمی به گزارش سایت شهر تربت جام : در حال حاضر معمولاً فدراسیون ورزش های رزمی تحت عنوان هنر های رزمی نیز معرفی می گردد. حقیقت این نوع از ورزش ها از جمله مجموعه هایی از هنر های مبارزه ای و همچنین تاکتیک های باستانی و سنتی می باشد که به صورت […]

فدراسیون ورزش های رزمی

به گزارش سایت شهر تربت جام : در حال حاضر معمولاً فدراسیون ورزش های رزمی تحت عنوان هنر های رزمی نیز معرفی می گردد. حقیقت این نوع از ورزش ها از جمله مجموعه هایی از هنر های مبارزه ای و همچنین تاکتیک های باستانی و سنتی می باشد که به صورت تن به تن اجرا می گردد. حقیقت در ورزش های رزمی مهمترین مواردی که مد نظر قرار داده می شود رشد ذهنی و معنوی، سلامت جسمانی و آمادگی فرد برای انجام هنر های رزمی می باشد.

بطور کلی فدراسیون ورزش های رزمی اینگونه از رشته های ورزشی را به صورت سه گروه به شکل بدون سلاح، با سلاح و یا مجموع هر دو باهم همراه با وجود یک سری مهارت هایی که به هنگام انجام ورزش مورد استفاده قرار می گیرد معرفی می کند. همانگونه که می ‌دانید ورزش های رزمی با توجه به اینکه در شمار ورزش های باستانی و پهلوانی و همچنین ورزش های آیینی سراسر جهان بوده از این رو احترام قائل شدن در هر یک از رشته های ورزشی بسیار حائز اهمیت می باشد.

پیشینه فدراسیون ورزش های رزمی

فدراسیون ورزش های رزمی مختص جمهوری اسلامی ایران با محقق سازی هدف نگهداری و گسترش استعداد در سراسر کشور و همچنین حضور فعال در حوزه های بین المللی در سال ۱۳۶۹ تاسیس شد و نتیجه این گونه از تلاش و کوشش ها فعالیت های مختلفی به شکل گروه، کمیته و انجمن با استفاده از نظرات و پیشنهادات کارشناسی در شورای ساماندهی مربوط به وزارت ورزش و جوانان دسته بندی شده است.

در حال حاضر فدراسیون ورزش های رزمی از طریق اعزام نمودن آن دسته از ورزشکاران رشته‌ های گوناگون به مسابقات متعدد خارجی به خوبی موفق شده است تا افتخارات بی شماری را به دست آورد و همواره سبب شد تا ورزش ها و آیین های رزمی از داخل کشور به خارج از این مرز و بوم راه یابد.

فدراسیون ورزش های رزمی

لازم به ذکر است که بدانید فدراسیون ورزش های رزمی کشور ایران از طریق دسترسی اهداف گسترش انواع ورزش های رزمی در ابعاد عمومی و همچنین توسعه ورزش حرفه ‌ای و قهرمانی در هر یک از رشته های مختلف ورزشی که تمامی آن ها افزون بر داشتن سازمان معتبر آسیایی و جهانی زیر نظر شورای المپیک آسیا قرار دارد، بنابراین موفق شده تا در رشته های متعددی همچون بازی های آسیایی، بازی های ایندورگیم و بازی ‌های ساحلی جواز حضور دریافت نماید.

در حقیقت ورزش های رزمی به سیستم ها و بخش عمده‌ ای از فنون و تکنیک های مخصوص مبارزه می گویند که معمولاً با توجه به عوامل و انگیزه های گوناگونی از سوی برخی افراد که به آن ها تمایل دارند مورد استفاده قرار می گیرد و هر یک از این ورزش ها زیر نظر فدراسیون ورزش های رزمی فعالیت خود را انجام می دهد.

از جمله انگیزه‌ هایی که همواره به خاطر آن ها از ورزش های رزمی کمک می گیرند می توان تناسب اندام، رشد و تعالی ذهنی، دفاع شخصی، رشد جسمانی، رقابت در مسابقات، رشد معنوی، سرگرمی و تفریح را نام برد.

هنر های رزمی

در حال حاضر از هنر های رزمی پرکاربرد می ‌توان به بوکس، ساندا، جودو، کونگ فو، کیوکوشین، هنر های رزمی ترکیبی و غیره اشاره نمود. در واقع با توجه به نظریه سلاح معمولاً هنر های رزمی را به سه بخش عمده با سلاح، بی سلاح و یا هر دو با هم تقسیم بندی می گردند. گروه هنر های رزمی با سلاح شامل مهارت هایی مانند شمشیر زنی، تیراندازی با استفاده از کمان و نبرد با نیزه می باشد و گروه هنر های رزمی بدون سلاح در واقع در بر دارنده رشته هایی است که معمولا مبارزه با استفاده از دست و پا انجام می شود اما هنر های رزمی که هم با سلاح و هم بدون سلاح اتفاق می ‌افتد در واقع از از ترکیب این دو نوع می باشد.

در حال حاضر هنر های رزمی که زیر نظر فدراسیون ورزش های رزمی انجام می شود به عنوان یک ورزش به شمار می رود. از دورانی که برگزاری انواع مسابقه ها در رشته های ورزشی گوناگون در میان همگان شایع شده است در واقع این گونه از رشته ‌ها توانست به شکل ماهیت اصلی رزمی ایجاد گردد و همواره از سوی افراد به شکل ورزش تمرین می گردد. یکی از نمونه ‌های بارز شمشیربازی غربی است. برخی از رشته هایی مانند کشتی آزاد، ووشو، پرتاب نیزه، تکواندو، تیراندازی با استفاده از کمان، بوکس، شمشیربازی و کشتی فرنگی از مهم ترین ورزش ها در رقابت های المپیک به حساب می آید.

 جوجیستو برزیلی

معمولا هر یک از آنها با هماهنگی فدراسیون ورزش های رزمی انجام می شود. البته برخی از افرادی که در رشته هایی همانند جوجیتسو برزیلی و کیک بوکسینگ مشغول به فعالیت هستند غالباً به منظور شرکت نمودن در مسابقات در حال تمرین می باشند، اما جالب است بدانید رشته های رزمی دیگری وجود دارد که با مسئله برگزار نمودن مسابقات مخالفت می ورزند از جمله این رشته ها می توان کونگ فو و آیکیدو را نام برد.

نظریه فدراسیون ورزش های رزمی

آن دسته از افرادی که به صورت ماهرانه مشغول تمرینات رزمی هستند و معمولاً تحت عنوان ورزشکار رزمی یاد می ‌شوند و یا حتی در بازه زمانی اندکی توانسته اند ورزش رزمی تمرین کنند دارای دیدگاه های گوناگونی در رابطه با ورزش های رزمی و فدراسیون ورزش های رزمی می باشند؛ زیرا زمانی که در رابطه با ورزش های رزمی و یا فدراسیون ورزش‌ های رزمی صحبت به میان می آید هدف اصلی انجام تمرینات و کسب مهارت می باشد و تنها منحصر به حضور همیشگی در مسابقات نیست.

بلکه از اینگونه ورزش ها و مزایای آنها می‌ توان به خوبی بهره مند شد و تمرینات مربوط به آن ها را بدون در نظر گرفتن مبارزات انجام داد. به خاطر داشته باشید تمامی ورزشکاران رزمی که هر روزه مشغول تمرینات رزمی هستند مطمئناً نسبت به میزان تاثیرات خوب و مثبت این هنر ها بر روی جسم و روحشان آگاهی کافی دارند و متوجه این مسئله در زندگی خود شده اند.

در حقیقت انجام این گونه از ورزش ها باعث می شود تا افراد رزمی کار شخصیتی کاملا چالش پذیر و مقاوم در برابر مشکلات به دست آورند و در رویارویی با هرگونه شرایط دشوار در زندگی موفق تر هستند؛ بنابراین می ‌توانیم نتیجه بگیریم دستیابی به یک شخصیت محکم یکی از بهترین مزایای انجام تمرینات رزمی به حساب می آید.

یکی از نکات مهم دیگری که همواره ورزشکاران رزمی در زندگی و برخورد های اجتماعی در جوامع تجربه نموده اند افزایش میزان جنبه افراد در رویارویی با سایر افراد می باشد در حقیقت باعث می شود تا تعامل اجتماعی آن ها افزایش پیدا کند.

انواع ورزش های رزمی

آیکیدو

نام این ورزش برگرفته از سه واژه می باشد که هر یک از آن ها معنای متفاوتی دارد که عبارت است از:

آی:

در معنای به هم پیوستگی و وحدت

کی:

در معنای میزان انرژی و نیروی داخلی

دو:

در معنای راهکار و شیوه.

آیکیدو یکی از هنر های رزمی زیر نظر فدراسیون ورزش های رزمی می باشد که در حقیقت این ورزش به واسطه یک استاد ژاپنی در قرن بیستم به وجود آمد و یکی از ورزش های نو به شمار می رود. یکی از اهداف اساسی ایجاد این نوع ورزش رزمی دفاع در مقابل طرف مقابل بدون اینکه به شخص آسیب جدی وارد شود و شعار اصلی آن نیز صلح و آشتی در سراسر جهان بود. به طور کلی این ورزش ابزاری جهت دفاع به حساب می آمد.

در حقیقت آیکیدو یکی از هنر های رزمی است که بسیار بر حرکات و همچنین جنبش داینامیک و پویا تاکید دارد. از طریق انرژی طرف مقابل و تشخیص صحیح وارد کردن ضربات به فرد مقابل کنترل وی را به دست میو از طریق برگرداندن نیروی طرف مقابل به خودش باعث می شود تا مفصل هایش قفل شود و در نهایت حرکت وی را محدود خواهد ساخت. در رابطه با اصطلاح آیکیدو می توان گفت به معنای هماهنگی و انسجام میان ذهن و روح و همچنین انرژی داخلی می باشد که همواره در این هنر رزمی قدرتمند ترین سبک دفاع شخصی به کار گرفته می شود.

تکواندو

تکواندو یکی از دیگر ورزش های تحت نظر فدراسیون ورزش های رزمی می باشد. در واقع این اصطلاح متشکل از سه واژه جداگانه است که هر یک از آن ها معنای خاصی را در برگرفته است:

ته:

به معنی خرد نمودن با استفاده از پا، وارد کردن ضربات متعدد و پریدن است.

کوان:

این واژه در معنای تخریب نمودن با استفاده از دست، دفاع کردن و همچنین وارد کردن ضربات می باشد.

دو:

این واژه به معنی شیوه، روش می باشد.

بهتر است بدانید تکواندو یکی از شیوه های ورزشی است که معمولاً جهت مبارزه با دست و پا از این ورزش کمک می ‌گیرند اما تکواندو یکی از دیگر ورزش هایی است که معمولاً زیر نظر فدراسیون ورزش‌های رزمی صورت می گیرد و از جمله سبک و سلوک ورزشی به شمار می ‌رود که از همان ابتدا شیوه دفاع نمودن از خود را به رزمی کاران یاد می دهند. در واقع به تکواندو کار آموزش داده می شود که چگونه باید جهت دفاع نمودن از خود از دست و پا کمک بگیرند.

تکواندو یکی از راهکار های رزمی به حساب می آید که معمولاً به منظور مبارزه از دست و پا استفاده می ‌کنند اما پایه و اساس این هنر رزمی همان واژه دو در معنای شیوه و سبک و سلوک می‌ باشد که در واقع جهت راه و روش زندگی می توان از آن استفاده نمود که ورزش رزمی تکواندو بر همین اساس تاسیس شده است تا حدی که مکان تمرینات ورزش رزمی تکواندو را دوجانگ نامیده اند که در معنای مکان زندگی می باشد.

تکواندو نیز همچون سایر رشته ‌های رزمی شرقی اصول اخلاقی بسیار حائز اهمیت است در واقع به این اصول اخلاقی چونگ شین گفته می شود که مهمترین آن ها عبارت است از انجام وظیفه نسبت به پدر و مادر، احترام، روحیه چالش پذیری و همچنین شکست ناپذیری، اتحاد و انسجام ملت ها با یکدیگر، شرافت، بردباری، کنترل نفس و صبر در مقابل سختی ها

محبوب ترین هنر رزمی

فدراسیون ورزش های رزمی بر این باور است که تکواندو یکی از محبوب ترین و پرطرفدار ترین رشته های رزمی به حساب می ‌آید. در رابطه با قدمت این هنر رزمی می توان گفت بر اساس بررسی ‌هایی که صورت گرفته و همچنین بر اساس نقاشی هایی که بر روی دیوار های باستانی مشاهده شده است باستان ‌شناسان بیان کردند.

قدمت این هنر رزمی تقریباً به ۲۰ قرن قبل برمی گردد و آنها گفتند که در یک نقاشی مردی در حال انجام فنون دفاع با دست بوده است که بسیار شباهت دارد به ضربه نخست گول ماگی در معنای دفاع بالا که عمدتاً از این ضربه در تکواندو استفاده می ‌شود؛ بنابراین وجود چنین نقاشی باعث شده تا مخاطبان هنر های رزمی به ویژه مردمان کره و همچنین افرادی که به رشته تکواندو تمایل دارند این ورزش رزمی را بسیار کهن و قدیمی نسبت به دیگر ورزش ‌ها در شرق آسیا به حساب می آورند.

 نیرو های نظامی

فدراسیون ورزش های رزمی، افرادی که علاقه زیادی به تکواندو دارند معتقدند که با توجه به تمامی تحقیقات و بررسی هایی که صورت گرفته شواهدی مستند موجود است که تکواندو که در حال حاضر یکی از ورزش های رزمی پرطرفدار محسوب می شود از هنر های رزمی مانند تکواندو سوباک که پیش از این طی دوران باستان مورد استفاده قرار می ‌گرفت اتخاذ شده است. در دوران باستان بسیار به توانایی جنگی افراد اهمیت می ‌دادند؛ از این رو مسابقات پی در پی جهت نمایاندن مهارت افراد برگزار می‌شود. از جمله رشته‌ های ورزشی و مبارزه ها می توان به تیراندازی رقص با شمشیر، نبرد تن به تن و غیره اشاره نمود.

کره یکی از کشور هایی است که در دوران تاریخی خود در زمان فرمانروایی افراد گوناگون و روی کار آمدن حکومت های متعددی به منظور نگهداری از نیروهای نظامی خود همواره توجه ویژه ای به ورزش های رزمی داشته است تا جایی که در دوره یکی از پادشاهان سازمانی تحت عنوان هوارانگ فعالیت داشت که از همان ابتدا به آموزش انواع ورزش های رزمی علی‌الخصوص سوباک می‌پرداخت.

درباره ورزش سوباک

یک بازه زمانی ضربات متعدد دست به این رشته رزمی وارد شد اما پس از گذشت مدت زمانی این مورد حذف شد و دوباره به حالت اولیه خود یعنی ضربه زدن و پیشگیری از نزدیکی دشمن بازگشت. حقیقت جدا از ضربات دست و پا در هنر رزمی سوباک تاکتیک های متعدد دیگری تقریباً مشابه با کشتی وجود داشته که معمولاً آن را یوسول می گفتند.

در دوره ‌های بعدی یوسول به کشور ژاپن راه یافت و در همانجا این ورزش جودو نام گرفت و ژاپن پایه‌ گذار ان گردید. بهتر است بدانید در طول سال یکسری جشن هایی برپا می شد که افزون بر ورزش های رزمی به مسابقات دیگری مانند چوگان و کشتی بسیار اهمیت می دادند. در حال حاضر نیز فدراسیون ورزش های رزمی برای هر یک از هنر های رزمی بسیار احترام و اهمیت قائل می شود.

در دوره حکومت استعماری ژاپن برخی از ورزش های رزمی که بنیانگذاران کره بود همچون سایر پدیده های فرهنگی دولت با کسری محدودیت هایی روبرو شد تا جایی که ژاپنی ها باعث شدند تا مدارس تکواندو ممنوع شود و به جای آن از ورزش کاراته که مخصوص خود این کشور بود استفاده نمایند. 

اما همواره آموزش هنر رزمی تکواندو که از آن کره بود در دوره حکومت استعماری ژاپن به صورت پنهانی در برخی از مناطق کوهستانی صعب العبور به واسطه تیم های کوچک به فعالیت خود ادامه می دادند. بعد از این که جنگ میان آن ها پایان یافت و کره احساس آزادی کرد تا حد زیادی هنر های رزمی این کشور با رشته های ورزشی ژاپنی ها همچون جودو، کاراته و کندو در آمیخته بود.

ورزشکاران کره ای

اما باز هم تعداد زیادی از ورزشکاران رزمی کار کره ای با استفاده از آموختن ورزش های رزمی چینی موفق شده بودند تا این هنر های رزمی را به کره نیز وارد کنند. در آن دوره اکثرا اصطلاح های مختلفی همچون کونگ سودو و تانگ سودو جهت قرار دادن اسم ورزشی خاص بر روی آن ها استفاده می کردند اما بعد ها هر یک از آنها تحت عنوان تکواندو یاد شد.

جالب است بدانید تلاش و کوشش به منظور بازگشت تکواندو و همچنین بازسازی آن به شکل اولیه خود در نتیجه باعث شد تا این ورزش رزمی از سوی انجمن و فدراسیون ورزش های رزمی به یک ورزش ملی کره تبدیل شود و تاکنون در حال رشد و پیشرفت بوده است. تا جایی که همانگونه که بیان شد در حال حاضر تکواندو را در شمار محبوب ترین هنر های رزمی در سراسر جهان به حساب می آورند.

کاراته

کاراته یکی دیگر از هنر های رزمی محسوب می شود که فدراسیون ورزش های رزمی بسیار برای آن ارزش قائل است. در واقع مسابقات بین المللی تحت نظر فدراسیون جهانی کاراته و فدراسیون ورزش های رزمی انجام می شود. دیر زمانی است که فدراسیون جهانی همواره در تلاش است تا بتواند کاراته را به عنوان یکی از هنر های رزمی پر طرفدار وارد المپیک نماید. ممکن است قابل درک بودن قواعد کاراته یکی از بهترین دلایل محبوبیت این هنر رزمی در میان تمامی ورزش های رزمی محسوب شود.

دقت داشته باشید که کمربند کاراته از سفید تا مشکی دسته‌ بندی شده است. در نظر داشته باشید که هنر رزمی کاراته دارای یکسری زیر شاخه ها و سبک های متنوعی می باشد. به گونه ‌ای که آن را متشکل از سبک کنترلی و سبک غیر کنترلی گفته اند. هنگامی که حکومت استبدادی چین قانونی را تحت عنوان ممنوعیت به کارگیری شمشیر را اجرایی نمود مردم تلاش کردند. تا از هنر های رزمی استفاده کنند که نیاز به سلاح نداشته باشد. بنابراین وجود چنین مسئله ای موجب شد تا ورزش رزمی کاراته بنیان گذاری شود.

به طور کلی استاد بزرگ رشته کاراته تحت عنوان اوکیناوا در صدد بود تا هنرآموزان را با تاکتیک های ورزش رزمی کاراته آشنا سازد. از این رو سبک های مختلف کاراته را به کشور ژاپن نیز معرفی نمود. هنر رزمی کاراته در معنای شیوه دفاع بدون سلاح و با دست خالی و همچنین مبارزه می باشد. دارای شیوه ضربه زدن با سرعت با استفاده از دست و پا می باشد.

جودو

جودو یکی از ورزش‌ های رزمی محبوب دیگر در میان همگان می باشد که این ورزش نیز مانند سایر هنرهای رزمی زیر نظر فدراسیون ورزش های رزمی انجام می شود. در رابطه با پیشینه این ورزش رزمی میگفت پلیم ژاپنی کانو جیگارو در سال ۱۸۸۲ پدید آورنده ی این هنر رزمی بود. هدف اصلی طراحی و ایجاد این ورزش تبلیغ سلامتی جسمانی و معنوی افراد و همچنین ترویج اخلاق نیکو در میان همگان بود. پس از گذشت چندین سال این هنر رزمی به صورت پیشرفته تکامل یافت. و از همان زمان به بعد در شمار ورزش های المپیکی قرار گرفت.

جودو با توجه به این مسئله برگزار می ‌شود تا دو طرفی که با یکدیگر مبارزه می ‌کنند. یکی از طرفین شکست بخورد و از زمین مورد نظر خارج گردد. در واقع آنها قادر هستند با استفاده از شیوه‌ هایی مانند قفل مفصل، مانور نگهداری یا خفه نمودن فرد مقابل را تسلیم کنند. تنها در برخی موارد می توانند از سلاح و یا وارد کردن ضربه با استفاده از دست یا پا کمک بگیرند. البته به کارگیری این شیوه ها در تمرینات آزاد و یا مسابقه ها ممنوعیت دارد.

بوکس

۶۷۷ سال پیش از میلاد مسیح که مطابق شده بود با بیست و سومین المپیک باستانی برای نخستین بار از ورزش رزمی بوکس استفاده کردند.  نخستین برگزاری این ورزش ابراستوس یکی از اهالی شهر سمیرنا که از شهرهای ترکیه میباشد قهرمان این رقابت ها شد. روم باستان بوکسور ها از زره فولادی که دارای تیغه بود استفاده می‌ کردند و آن را درون دست خود قرار می ‌دادند. از طریق استفاده از دستکش های محکم و مقاوم چرمی به مبارزه می پرداختند.

در آن زمان مسابقه زمانی تمام می ‌شد که یکی از شرکت کنندگان در مسابقه به خاطر ضربات شدیدی.که به وی وارد می شد کشته شود. قرن هجدهم یک کشیش ایتالیایی با نام سن برنادن همواره فنون و قوانین بوکس را به جوانان و نوجوانان یاد می ‌داد. تا جایی که افراد در دوئل شمشیر به قتل نرسند بنابراین. از این شخص تحت عنوان پدر بوکس یاد می کنند.

سال های بعد تقریباً بعد از این مسئله ورزش رزمی بوکس توانست محبوبیت ویژه ای در میان افراد پیدا نماید. از این رو قواعد خاصی برایش معین شد در سال ۱۸۳۵ جیمز پورله انگلیسی توانست. هنر رزمی بوکس را به کشور آمریکا وارد نمایند و با توجه به اینکه مردان به صورت گسترده به استقبال این ورزش رزمی رفتند. در کشور آمریکا بوکس به یکی از پردرآمدترین ورزش ها تبدیل گشت. در سال ۱۸۹۰ مارکیز کویینز بری توانست برای ورزش رزمی بوکس از دستکش های ویژه‌ ای استفاده نمایند. تاکنون آن را مورد استفاده قرار می ‌دهند و در میان همگان به رسمیت شناخته شده است.

بهتر است بدانید بوکس یکی دیگر از ورزش هایی است که همواره تحت نظر فدراسیون ورزش های رزمی فعالیت خود را انجام می دهد.

اسپوکس

از دیگر هنر های رزمی که فدراسیون ورزش های رزمی بدان توجه دارند اسپوکس می باشد. از جمله توانایی های مورد نیاز در ورزش رزمی اسپوکس تحرک بسیار زیاد می باشد. بدین شکل که رزمی کاران اسپوکس از نظر هوشیاری، چابکی و همچنین آمادگی جسمانی مورد ارزیابی واقع می شوند. در کشور ایران استاد محمدرضا هاشم پور موفق شد. این هنر رزمی را در سال ۱۳۹۰ پدید آورد؛ لذا به منظور به ثبت رساندن ورزش. رزمی اسپوکس در مجمع بین المللی ورزشی تلاش بسیاری کرد. این اتفاق مربوط به سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ می باشد.

البته ایده ورزش اسپوکس مربوط به دوره مبارزه شمشیر هخامنشیان می باشد. به عبارت دیگر در همدان شمشیری یافت شد که قدمت این شمشیر تقریباً ۲۴۰۰ سال بود. معمولاً از این شمشیر در مبارزات اسپوکس استفاده می‌ کردند. شمشیر کشف شده طولی برابر با ۷۵ سانتی متر دارا بود. یعنی یک قبضه ۵۰ سانتی متری داشته و دسته آن نیز حدود ۲۵ سانتی متر بوده است. به طور کلی جنس شمشیر اسپوکس که دارای امنیت زیادی بود اسفنجی است.

بهتر است بدانید رزمی‌کاران به منظور اجرایی نمودن ضربه های خود و تکنیک های خاص این هنر رزمی به مسائلی.  همچون انعطاف پذیری، سرعت بالا و قدرت زیادی نیاز دارند. بازه زمانی که ورزش رزمی اسپوکس برگزار می گردد در دو تایم تقریباً سه دقیقه ای اجرا می‌ شود.

ساواته

یکی دیگر از هنر های رزمی ساواته می ‌باشد. در واقع یک بوکسور فرانسوی تحت عنوان مایکل کاسیوس توانست به مبارزات خیابانی شوسان طی قرن ۱۹ میلادی خاتمه دهد. بنابراین آن را هنر ساوات و کفش کهنه نامگذاری کرد. در سال ۱۸۳۰ شاگردان مایکل کاسیوس با نام‌ های هربرت لکور و چارلز توانستند این ورزش رزمی فرانسوی را راه اندازی کنند. در دوره ناپلئون به منظور مبارزه کردن با انگلیسی‌ ها سربازان فرانسوی همواره از ساواته کمک می گرفتند. این هنر رزمی موفق شد تا در سال ۱۹۲۴ در مسابقه المپیک به عنوان یکی از رشته های نمایشی نمایان شود. در چنین مبارزه ای معمولاً از کفش استفاده می ‌کردند.

مانند کشتی بود و معمولاً از طریق ضربه وارد کردن با استفاده از پا یا دست به عنوان یک سلاح سرد. به شکل پرش یا ایستاده کمک می‌ گرفتند. رده ‌بندی این هنر رزمی با توجه به رنگ هر یک از دستکش هایی است که رزمی کاران آن ها را به دست می کنند. و این درجه بندی به ترتیب با رنگ های آبی، رنگ سبز، رنگ قرمز، رنگ سفید، رنگ زرد. رنگ نقره ای ۱ تا رنگ نقره ای ۵ می باشد. اجرا شدن مسابقه ساواته معمولاً در ۲ تا ۵ تایم ۲ دقیقه ای انجام می شود. بهتر است بدانید ورزش رزمی ساواته زیر نظر فدراسیون ورزش های رزمی انجام شده که دارای دو سبک مختلف. تحت عنوان کامبت که به معنای وارد نمودن ضربه به شکل کامل و سبک آسوت در معنای به نمایش گذاشتن تاکتیک ها می باشد.

فدراسیون ورزش های رزمی (ووشو و کونگ فو)

جالب است بدانید ورزش رزمی کونگ فو و ووشو در چین هم معنا هستند. اما هر یک از آنها قادر هستند به توصیف سنت‌ های متعددی از رزم چینی بپردازند. اصطلاح کونگ فو نشان دهنده مهارت های پیچیده انسانی است که تنها به عنوان یک هنر رزمی معرفی نمی گردد. بدین معنا که تمامی تمرین های جسمی و روحی و همچنین پیشرفت مهارت ‌ها را در بر دارد. اما هنر رزمی ووشو تنها به عنوان یک هنر مبارزه و رزمی معرفی می‌گردد.

معمولاً مسابقه آن در دو قسمت اساسی ساندا یا سانشو با جنگ افزار و بدون جنگ افزار و همچنین تالو اجرا می گردد. یکی از قدیمی ترین و کامل ترین هنر های رزمی که در سراسر جهان شناخته شده است ورزش ووشو می باشد. در سال ۱۹۴۹ بعد از انقلاب کمونیستی در چین این کشور به دنبال افزودن هنر های تازه و کمربند ورزش رزمی بود. تا جایی که در حال حاضر مسابقات جهانی ورزش رزمی کنگ فو با نام ووشو سنتی اجرا می شود.

فدراسیون ورزش های رزمی (کیک بوکسینگ)

یک ورزش ترکیبی رزمی دفاعی که در سال ۱۹۶۰ توسط اوسامو ناگوچی ایجاد شد ورزش رزمی کیک بوکسینگ می باشد. در حقیقت این ورزش از طریق ترکیب شدن دو هنر رزمی جداگانه که شامل کاراته و موی تای است طراحی شد. در کشور آمریکا این هنر رزمی در دهه ۱۹۷۰ میلادی ایجاد شد که مهم ترین شیوه های. اساسی آن استفاده از ضربه های مشت و پا می باشد. بنابراین فنون بوکس غربی نیز به آن راه یافته است. بوکسینگ به معنای مشت زنی و کیک در معنای ضربه پا است. به طور کلی برگزاری مسابقات مربوط به هنر رزمی کیک بوکسینگ معمولاً در یک زمین مربع با ۱۶ الی ۲۰ فوت اجرا می شود. و این هنر رزمی دارای سه تایم سه دقیقه‌ ای است.

اما در میان هر تایم بازی معمولاً یک بازه زمانی مخصوص استراحت در نظر گرفته می شود. بهتر است بدانید در سال ۱۳۷۴ ورزش کیک بوکسینگ به واسطه استادان ماهر ورزش های رزمی به کشور ایران معرفی گشت. جالب است بدانید در مسابقاتی که برای کیک بوکسینگ برگزار می شود. وارد کردن ضربه به قسمت سر ممنوعیت ندارد از این رو یک امتیاز ویژه به حساب می آید. اما با وارد کردن ضربه به طرف مقابل که بر روی زمین افتاده است ممنوعیت دارد.